Að loknum 10 vikum..

Þá er 10 vikna æfingakafla lokið með 10 km Flóahlaupi í dag. Hlaupið gekk svipað og lagt var upp með að halda 4 mínútna pace fyrstu 6 og svo auka hraðann. Kláraði á 39:46 sem er PB og þetta á ekki að hljóma ílla (þó það geri það nú svolítið), þarna er talsvert meiri innistæða. Það sem skyggir svolítið á gleðina er að eftir að búið var að kasta mæðinni í eina mínútu, þá kom greinilega í ljós að vinstrikálfinn var ekki góður og nú liggur fyrir að ég hef tognað í hlaupinu. Enn tvær vikur til stefnu svo ekkert þýðir að hengja haus að svo stöddu. Voltarin, kælingar, síðar hitanir og kælingar og sjúkraþjálfari gera kraftaverk.

Þegar upp er staðið og horft er yfir þessar 10 vikur þá má ljóst vera að álagið hefði mátt vera heldur meira en raun ber vitni, en þetta er lífið, einfaldlega ýmislegt sem setur strik í reikninginn svo niðurstaðan er þessi: v12 67km, v11 52km, v10 85km, v9 69km, v8 73km, v7 65km, v6 90km, v5 71 km, v4 96km og loks v3 62km. Á móti kemur að þó magnið hafi kanski verið svona heldur í minna mæli, þá hafa gæðin verið til staðar og hver gæðaæfingin rak aðra, þar sem tempó útihlaup skiptust á við sprettæfingar í nýju Frjálsíþróttahöllinni undir styrkri stjórn Foringjans. Á þessum æfingum hefur gamla keppnisskapið verið manns stoð og stytta, þó sumir geri kanski létt grín að því, en svona er þetta bara og þessvegna tekur maður á í fyrsta spretti eins og þeim síðasta, en spáir ekki sérstaklega í að það eru 9 sprettir eftir þegar sá fyrsti er búinn.

Nú eru tvær vikur eftir þar sem planið var að skera hlaupa magnið snöggt niður og nú gerist það af íllri nauðsyn og væntanlega lítið hlaupið þessa vikuna, kanski maður setjist á hjólhnakk í staðinn eða jafnvel geri það óhugnarlegasta af öllu.. syndi.